Üye Girişi
Üye Girişi Yap
Arama :

Necati Cumalı - Ay Işığı

Ay Işığı

I

Ben uzaklardan beklerdim,
Sayarak günlerimi.
Bu gece penceremden düşen ay ışığında,
Birden yanıbaşımda buldum
Bir ağaç gibi çiçeklenmiş
Anladım almış yürümüş
Sarmış bu sevda içimi

II

Gece yarısı elbiselerim,
Ayakkabılarım üstüne
Düşen ay ışığı,
İnsan böyle mi olur
Sevdaya tutuldu mu?

Bütün eski kitapları okudum,
Yaşlanmış güzellere sordum,
Mutluluk bu mu?

Ama bu sarışın
Ötekine hiç benzemiyor.
Ah, daha yeni yeni anladım
O küçük elleri, gülen gözleriyle
Beni bu kadar seviyor...

Kalmadı başka korkum
Düşünmeden eline bıraktım kendimi
Bütün dostlarım söylüyor
Bu sefer mutlaka tutuldum

III

O yanından döndüğüm, gece yarıları
Güler, konuşurdum, kendi kendime
Tutmasam, kucaklayabilirdim ağaçları.
Kimbilir, gelen geçen,
Görünce ne derdi halime

Sizin de, seviştiğiniz, kardeşler
Mevsim bahara rastlarsa
Benim canım açılmak isterdi
Mutlaka bir başkasına
Öperdim evde ilk karşıma çıkanı.

Uzakta, şimdi çok uzakta...
O nar tanesinden taze
Kuştüyünden hafif geceler
Kalbim ümit içinde yüzer
Dünyam yıkanır ay ışıklarıyla...

Okunma Sayısı :1495 Eklenme Tarihi : 26.06.2012
Arama Kelimeleri : Necati Cumalı - Ay Işığı Şiiri,
  
Yorumlar (0)
Daha önceden yorum yazılmamış. İlk yorumu sen yap ?
Yeni Yorum Gönder
İsim :
Mail Adresi :
Yorumunuz :
Güvenlik Kodu :   8 8 5 9 
Yorum Gönder
Bu site en iyi 1024*768 çözünürlükte görüntülenir. Copyright © 2002- 2011 KaradenizChat.ORG Tüm Hakları saklıdır. | Yasal uyarı
RSS Sitemap Yukarı Çık
sohbet